عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
206
رساله افيونيه ( فارسى )
لا محاله : بدون شك لانم لا نسلّم : تسليم نمىشويم . لعن اللّه شاربها : نفرين كند خدا نوشندهاش را . اللّه اعلم و احكم : خداوند داناتر و حاكمتر است . اللّه الهادى الى سواء السّبيل : خداوند هدايت مىكند به راه راست . اللّه تعالى : خداوند بلند مرتبه . اللّه يهدى الى الحق و الى صراط مستقيم : خداوند هدايت مىكند به حقيقت و به راه راست . لهذا : از اين جهت . مآل : عاقبت و سرانجام . ما حصل : محصول و آنچه حاصل مىشود . ما مضى : گذشته و زمان گذشته . مع هذا : با وجود اين . معتد به : مورد توجّه و اعتنا . مكذوب عليه : مورد دروغ . من حيث الامتداد : از جهت كشش . من حيث الكيفيّتين : از جهت دو كيفيّت . نعوذ باللّه منه : پناه مىبريم به خداوند از او . و العلم عند اللّه العليم : علم نزد خداوند عليم است . و قس على هذا فعلل و تفعلل : و قياس كن بر همين موارد ديگر را . و الطبيعة باذن خالقها تصرّف كلّ دواء الى ما ينتفع به و يوافقها : طبيعت با دستور خالقش تغيير مىدهد هر دوايى را به آنچه كه از آن نفع مىبرد و با آن سازگار است . و جمع بينهما : جمع ميان آن دو . هذا بيان الاعتياد و اللّه موفّق للسّداد : اين بود بيان موضوع اعتياد و خداوند توفيق دهنده است براى استوارى . يحذر من الصّفراء : دورى گزيده مىشود از صفرا . يقين الوقوع : آنچه واقع شدنش حتمى است . يوما فيوما : روز به روز .